Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/3960 · K. 2015/12347

21. Hukuk Dairesi         2015/3960 E.  ,  2015/12347 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde gerçek ücret üzerinden sigorta primlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R Dava, davacının satış pazarlama müdürü olarak çalıştığı işyerinde prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir. Gerçek ücretin tespiti istemini içeren bu tür davaların kamu düzenini ilgiledirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği, Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş ictihadı gereğidir. 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas ücretler belirtilmiş, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 80.maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre prime esas kazanç olarak gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin 10.12.1999 tarihinden itibaren ticaret pazarlama işinden kanun kapsamına alındığı, davacının davalı işyerinden 22.10.2002-12.02.2011 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, 2010/1-12.ayları ile 2011/1.ayına ilişkin imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, davacının ibraz ettiği muavin defter ve kasa defteri başlıklı fotokopi evraklarda davacının ücret bordrolarından farklı olarak 2008 yılında 1350 Lira, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında 1200 Lira ücret aldığının yazılı olduğu, 25.06.2010 tarihli davalı şirketin kaşesinin olduğu başlıksız evrakta davacının ücretinin 2350 Lira olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacı işçi, işyerinde nitelikli işçi (satış pazarlama müdürü) olarak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir. Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Yapılacak iş, öncelikle davacının yaptığı işi somutlaştırıp netleştirmek, davalı işyerinin dönem bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, beyanı alınan işçilerin hizmet cetvellerini getirtmek, tanıklara davacının ibraz ettiği fotokopi belgeleri sormak, bunların davalı işyerine ait evraklar olup olmadığını, kim tarafından düzenlendiğini bilip bilmedikleri hususların beyanlarını almak, davalı işyerinin defter ve kayıtlarını getirterek incelemek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.