Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2015/3965 · K. 2018/3054

15. Ceza Dairesi         2015/3965 E.  ,  2018/3054 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52 ve 51. Maddeleri uyarınca mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü. Kapalı çarşıda kuyumculuk yapan sanığın, katılanla yaptıkları anlaşma gereğince 7.900,00 Dolar değerinde pırlanta takı seti, 500,00 TL tutarındaki inci seti ve 1.500,00 TL değerindeki kolye setini 15 gün içerisinde tedarik edebileceğini, ancak malları alabilecek parasının olmadığını söylemesi üzerine katılanın banka havalesiyle 5.000,00 USD ve 2.000,00 TL göndermesine rağmen, sanığın ziynet eşyalarını bir mazeret olmaksızın teslim etmediği gibi katılanın parasını da iade etmediğinin anlaşıldığı olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık ile katılan arasında hizmet ya da ticari ilişkinin bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması, Kabule göre de; a)Hükmün kurulması sırasında; hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının hiçbir gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısı yönünden asgari hadden uzaklaşılıp belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülerek fazla ceza tayin edilmesi, b)Vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi gerekirken, katılan idareye verilmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.