Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2015/4052 · K. 2016/2420

1. Ceza Dairesi         2015/4052 E.  ,  2016/2420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM : Sanık ... hakkında; Beraat. Sanık ... hakkında; TCK.nun 81/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, TCK.nun 86/1, 3-e, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA I-) Katılanların duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, vekillerinin bu husustaki isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. II) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürme, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'nın kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarının işlenmesini azmettirdiğine dair elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, "suç vasıflarının belirlenmesinde hata yapıldığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, cezaların fazla olduğuna", katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde "suçların planlı bir şekilde işlendiğine, TCK'nun 62. maddesinin uygulanamayacağına, sanık ...'nın da mahkum edilmesi gerektiğine" vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, -24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık ... hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar ve, -Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, yine hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması suretiyle sanık ...'tan tahsil edilmesi gereken yargılama giderleri toplamının ise 1879,10.TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 09/05/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 12/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.