Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/4088 · K. 2015/11035

11. Hukuk Dairesi         2015/4088 E.  ,  2015/11035 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 03/11/2014 NUMARASI : 2013/326-2014/307 Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2013/326-2014/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin 2011/14407 sayılı ve “S.” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin 2002/34726, 2006/07850, 2003/33903 vb. sayılı “STARS”, ibaresi taşıyan markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nın 2013-M-5235 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilinin Türkiye’de gıda sektörünün öncü firmalarından olduğunu ve bünyesinde binlerce markayı bulundurduğunu, bu markalar arasında çok sayıda “S.” esas unsurlu markaların da yer aldığını, müvekkilinin itiraz gerekçesi markalardan bir kısmını tanınmış Ü. çatı markası ile birlikte kullandığını, müvekkili adına tescilli “S.” ve “S.” markalarının dava konusu “S.” markası arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunduğunu, başvuru sahibinin müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlanma amacı ve kötü niyetle marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili adına STAR esas unsurlu markalarının seri markalar oluşturduğunu ve dava konusu markanın tescilinin müvekkil markaları ile ilişkilendirileceğini, bu sebeple dava konusu başvurunun reddedilmesi gerektiğini, ileri sürerek 29, 30 ve 32.sınıfta yer alan mallar yönünden YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüz sayılmasına ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkil şirket ve şirket unvanının 31 yıllık geçmişe sahip olduğunu, 1983 yılından beri faaliyet gösterdiğini müzik, ses, eğlence ve sahne sanatları sektöründe teknik prodüksiyon hizmetler sunduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana “S.” ayırt edici işaretini ve unvanını kesintisiz ve yaygın olarak kullandığını, davaya konu “staras” markası ile davacının öne sürdüğü itiraz gerekçesi “ü. s.” ve “ü. s.” markaları incelendiğinde tüketici tarafından karıştırılmasının imkansız olduğunu, müvekkili markasının görsel, işitsel, şekil unsurları, yazı karakterleri ve renk kombinasyonu bakımından tamamen farklı olduğunu, tek başına kullanılan S. kelimesinin jenerik bir kelime olduğunu, başına ve sonuna eklemeler yapılarak kullanılabileceğini, markalar arasındaki benzerlik değerlendirmesinde esas alınacak unsurun markaların tüketici nezdinde bırakacakları intiba olduğunu, davacı markalarının herkes tarafından bilindiği üzere bisküvi, kek, şekerleme ve çikolata ürünleri üzerinde kullanıldığını, tüketiciler tarafından Ü. grubuna ait ürünlerin çok iyi bilindiğini ve müvekkil markası ile karıştırılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları, ortalama tüketici kitlesinin genel izlenimi ve bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldığında, markalar arasında, görsel ve sesçil olarak yüksek düzeyli bir benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının aynı olduğu mallar yönünden başvuru markasının tescil olunmasının 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimaline yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalılar TPE vekili ve S. A. Limited Şirketi vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalılardan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.