Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/41074 · K. 2015/24310

(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41074 E.  ,  2015/24310 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Dağıtım A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, davalı işyerinde sayaç okuma elemanı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.. Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir Mahkemece, davalının iş akdinin feshine dair gerekçenin soyut olduğu bu nedenle haklı nedenle feshin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kablüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, bir ödeme dönemi içinde kazanılan ücretler toplamı çalışılan gün sayısına bölünerek hesaplama yapılmalıdır. Yüzde usulünün uygulandığı işyerleri bakımından da işçinin o hafta elde ettiği ücretlerin toplamı altıya bölünerek tatil ücreti elde edilir. Yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde hafta tatili ücreti, belirlenen günlük ücretin zamlı kısmına göre hesaplanmalıdır. Somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı ise fazla mesai yapıldığı zaman ücretinin ödendiğini savunmuştur. Mahkemece fazla mesai talebinin reddine karar verilmiştir. Bu konuda dinlenilen tanık beyanları çelişkilidir. Tanık ..., mesainin haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında olmasına rağmen işi yetiştirmek için genel olarak 19,00-20,00ye kadar çalıştıklarını beyan ederken; diğer tanık... sadece 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştıklarını bildirmiştir. Tanıkların beyanları arasındaki bu çelişki giderilmeden fazla mesai yapılmadığı kabulü ile hüküm kurulması isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, tanıkların tekrar beyanlarını alarak aradaki çelişkiyi giderdikten sonra bir karar vermektir. Çelişkinin giderilmemesi durumunda ispat edilemeyen fazla mesai ücreti talebinin reddine; çelişkinin giderilmesi durumunda ise, hesap yapılırken tanıkların okunan sayaç başına ücret aldıklarını beyan etmelerine göre, işyerinde parça başı ücret uygulaması olduğu anlaşıldığından fazla mesai ücretinin normal saat ücretini aldığı kabulü ile sadece %50 zamlı kısmını hesaplatarak hüküm altına almak gerektiğinin gözönünde tutularak bir karar verilmesi gerekir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya .... Dağıtım A.Ş.'ne yükletilmesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.