Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/4160 · K. 2017/10794

17. Hukuk Dairesi         2015/4160 E.  ,  2017/10794 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili; müvekkilinin askerlik hizmetini yaparken içinde bulunduğu davalı idareye ait aracın virajı alamayarak uçurumdan yuvarlanması sonucu yaralandığını, bu olay nedeniyle sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları haklı kalmak kaydı ile müvekkili için 10.000 TL maddi, 20.000TL manevi olmak üzere toplam 30.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.02.2013 tarihinde ıslah ile maddi tazminat talebini toplam 71.742,49 TL'ye yükseltmişir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 71.742,49 TL'nin olay tarihi olan 25.01.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren belirlenin 10.000,00 TL'nin olay tarihi olan 25.01.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan 14.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin, CSO 1980 Tablosuna göre belirlendiği görülmektedir. ... ...'nun 1989/4-586 Esas- 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak, kazada yaralanan davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesaplamasının buna göre yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna göre, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.