Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/418 · K. 2015/25733

(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/418 E.  ,  2015/25733 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı işyerinde ustabaşı olarak haftanın altı günü çalıştığını, işe girdiğinden bu yana fazla mesai yaptırılarak çalıştırıldığını ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, hiçbir milli ve dini bayramlarda izin verilmediğini, yıllık izin ve genel tatil ücreti ödenmediğini, ustabaşı olduğundan diğer işçilere psikolojik taciz yapmaya ve tazminatsız işten çıkarttırmaya zorladığını, bunu yapmak istemediğinden işverenle aralarını açıldığını bu nedenl hizmet akdinin işveren tarafından haksız ve kötü niyetli olarak feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davacının işini beğenmeyerek işyerini terk ettiğini iş akdini kendilerinin feshetmediğini, davacının şe gelmemesi üzerine tutanaklar düzenlendiğini, noter ihtarnamesi ile mazereti varsa bildirmesi aksi takdirde işine son verileceğinin bildirildiğini, davacının mazeret bildirmediğini ve devamsızlığını sürdürdüğünü, bunun üzerine yine noter yazısı ile iş akdinin sonlandırıldığının kendisine bildirildiğini, bu açıklamalar karşısında davacının ihbar ve kıdem tazminatı talep hakkı olmadığını, istifa ederek iş akdini sonlandırdığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak fesih edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. Somut olayda, davacının yıllık izin kullandığı sürelerin bir kısmında fazla çalışma hesabı yapılması hatalıdır. 3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı 6.912,02 TL tuttuğu halde 7.010,00 TL yıllık izin alacağının tahsiline karar verilmiş olması doğru olmamıştır. 4-Bilirkişi miktarları net olarak belirlediği halde kararda bu miktarların net olduğunun belirtilmemesi infazda tereddüte neden olacağından bozma nedenidir. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.