Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/41825 · K. 2016/8874

7. Hukuk Dairesi         2015/41825 E.  ,  2016/8874 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, iş bu karar Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak kıdem tazminatı ve genel tatil ücretine hükmedilmiş, sair hususlar kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/02/2012 gün ve 2012/13-747-84, 10/10/2012 gün ve 2012/9-851-705 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı HMK. 297. maddesine uygun olmalıdır. Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, "... Davacının ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı hususunda mahkememizin 2010/289 Esas 2014/148 Karar sayılı kararı ile verilen kararın Yargıtay onaması ile kesinleştiği anlaşılmakla bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına ..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır. 2- Mahkemece gerekçeli kararın başlangıç kısmında dava “işçilik alacaklarına” ilişkin olduğu halde sehven “alacak (vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan)” şeklinde açıklama yapması da isabetsizdir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.