Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2015/43234 · K. 2018/59

13. Hukuk Dairesi         2015/43234 E.  ,  2018/59 K. "İçtihat Metni" ... ile 1-..., 2-... aralarındaki dava hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 15/10/2015 gün ve 2014/985-2015/1062 sayılı hükmün davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, ...İli ...lçesi Tapunun .... mevkiinde kaim 10382 Parsel sayısında kayıtlı taşınmaz üzerinde inşa edilen ve Yapım Sözleşmesine göre davalı ... Yapı sahibi diğer Davalı ...'inde Yapı Müteahhidi olarak belirtilen adres olarak ...İli ...lçesi ... Sokak. No: 11Kat zemin 1. Nolu daireyi ...ili ...lçe Merkezinde Emlakçılık yapan .... aracılığı ile davalılardan satın aldığını; ancak davalılardan satın aldığı dairenin kullanmaya başladığı ilk günlerde yağan yağmurlar sırasında içeriye su aldığını, dairenin içerisine su girmesi sebebiyle dairenin duvarları, laminat ve ev eşyalarının zarar gördüğü, davalılardan daireyi satın aldığında Yasa gereği dairesini sigortalı yaptığını, sigorta ekspertizi gelerek rapor tuttuğu, raporda 7.500 TL maddi zararın olduğunu, bunun üzerine çocuklarını ve ailesini düşündüğün için gerekli tadilatları yaptığını, bunun da kendisine 3.500 TL mal olduğunu, davalıların sattığı evin ayıplı olduğunu söylemediği ve sonradan bu olayların gerçekleştiği, uğradığı maddi zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.. Mahkemece,Davanın kısmen kabulüne,1.580 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir. 1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL. ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. ''1.580 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine'' şeklindeki hükümde davalılar aleyhine hükmedilen miktar karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL. yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle davalıların miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-15.10.2015 günlü ilam temyiz eden davacıya 04.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalıların sunduğu temyiz dilekçesi ise 01/12/2015 ve 03/12/2015 tarihlerinde tebliğ edilmiş, davacı ise 21/12/2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunmuştur. 3156 sayılı yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür.Katılma yoluyla temyizde ise süre temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren 10 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalıların, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle ve davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.