Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/4407 · K. 2016/4835

12. Ceza Dairesi         2015/4407 E.  ,  2016/4835 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : 87,66 TL maddi ve 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Davacı vekilinin 04.03.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat davasının dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) terör örgütüne yardım etme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 25.12.2012 tarihinde verilmiş olmasına karşın, davacı yönünden 03.03.2014 tarihinde tebliğ edildiğinin tespit edilmiş olması, bu nedenle davacı yönünden tazminat davası için öngörülen sürenin başlangıç tarihinin davacının hakkındaki karardan haberdar olduğu 03.03.2014 tarihi olduğu, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.