Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2015/4486 · K. 2015/6583

1. Hukuk Dairesi         2015/4486 E.  ,  2015/6583 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Davacılar,miras bırakanlarının maliki olduğu dava konusu 9, 11, 12, 13, 14, 1015, 1622, 1624 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “..” yazan baba adlarının “..”,davacı ... ise paylı maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “..” yazan baba adının “..” olarak nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda 9 parsel sayılı taşınmazın kayıt malikleri ... ve ... ile 11,12,13,14,1015,1622,1624 parsel sayılı taşınmazların kayıt malikleri ... ve .... baba adları düzeltildiği halde gerekçeli kararda 11,12,13,14,1015,1622,1624 parsel sayılı taşınmazların kayıt maliki olduğu belirtilen ...'in baba adı düzeltilmek suretiyle hüküm kurularak kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Kabule göre de, dava konusu 1015,1622 ve 1624 parsel sayılı taşınmazların tescillerine dayanak mahkeme ilamı ile dava dosyaları getirtilmeden tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanmadan davanın kabulüne karar verilmiş olması da isabetsizdir. Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.