Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/4500 · K. 2016/4330

12. Ceza Dairesi         2015/4500 E.  ,  2016/4330 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ....'in dosyada mevcut 10.09.2010 tarihli ilk raporu ile katılanın beyanları incelendiğinde, katılanın olay sırasında çocuğunu kurtarmaya çalışırken yaralandığı kabul edilerek tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; 1-Olay gecesi....Meydanı'nda kurulmuş bulunan lunaparkta, saat 22.30 sıralarında, 2007 doğumlu katılan çocuk ...'in, annesi olan katılan ....'in elinden kurtularak, ranger isimli araca doğru koştuğu sırada hareket halindeki aracın kendisine çarpması sonucu, kendisi ile birlikte kendisini kurtarmaya çalışan annesinin yaralanması sonucu meydana gelen olayda, dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanıklar hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdikleri kaza sonucu biri nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralanmasına neden olan sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması; 2-Katılan vekili tarafından ibraz edilen Özel Eğitim ve Rehberlik ve Araştırma Merkezi raporlarında mağdura otizim tanısı konulduğu, eğitim sonrası tanının konuşma bozukluğu ve özel öğrenme güçlüğüne döndüğü, dil dudak ve diş yapısındaki kaza sonrası bozukluktan dolayı konuşma güçlüğü ve artikülasyon problemine bağlı özel eğitim aldığı tespitlerine yer verilmesi karşısında, mağdura konan otizm tanısının meydana gelen kaza ile illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.