Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2015/4581 · K. 2018/2420

6. Ceza Dairesi         2015/4581 E.  ,  2018/2420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, Düşme Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan düşme hükmünün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında verilen düşme kararının temyiz edilmesinin sanık yönünden hukuki menfaat içermediği anlaşıldığından, sanık ... savunmanının vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dosya içeriğine göre, sanıkların suç tarihinde mağdurdan içinde para bulunan cüzdanı yağmaladıkları, yakalandıktan sonra ise boş cüzdanı attıkları yeri gösterip, soruşturma aşamasında kısmi iadeyi gerçekleştirdikleri, kovuşturma aşamasında da sanık ... savunmanının 12.06.2012 havale tarihli dilekçesinde, mağdurun zararını PTT aracılığıyla havale ettiğini bildirdiği ve dilekçe ekinde posta havale makbuzu sunduğu, mağdurun ise zararının giderilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; öncelikle kısmi iade nedeniyle ceza indirimine onayı olup olmadığı mağdurdan sorulup, paranın hangi tarihte,kimin hesabına yatırıldığı ve kim tarafından teslim alındığının da PTT'den sorularak, sonucuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücreti 578.TL’nin sanık ...’den alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.