Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2015/4616 · K. 2016/3918

1. Ceza Dairesi         2015/4616 E.  ,  2016/3918 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, Kasten yaralama HÜKÜM : a)TCK.nun 87/4, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası b)TCK.nun 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası, CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına c)TCK.nun 86/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası, CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın itirazının reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2014 tarih ve 2014/655 değişik iş sayılı kararı ile aynı kanunun 271/4. maddesi gereğince kararların kesinleşmiş olması karşısında bu hükümler inceleme dışı bırakılmış ve temyiz incelemesi sanık ...'ün maktül ...'ı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılmıştır. 3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün maktül ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin TCK'nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü trafikte yol verme meselesinden çıkan kavga nedeniyle sanık ...'ün evinin önüne gelen maktül ... ve yanındakilerin, sanığın babası ve kardeşleriyle kavga etmeye başladıkları sırada sanığın eve girerek almış olduğu av tüfeği ile dışarı çıktığı, önce bir kez havaya ateş açtığı, daha sonra ise yakın mesafeden maktüle doğru ateş ederek sağ femur 1/3 proksimalde av tüfeği toplu giriş yarası ve femur cisim parçalı kırığı oluşturacak şekilde yaralayarak alt ekstremite parçalı kırık ile birlikte büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldümüne neden olduğu, akabinde olay yerinde bulunan maktülün kardeşleri olan ... ve ...'ın sanığın elindeki tüfeği tutarak sanığın tekrar ateş etmesine engel olmaya çalıştıkları anlaşılan olayda, Sanığın av tüfeği ile yakın mesafeden maktüle yapmış olduğu atış sonucu maktülün isabet alıp vurulabileceğinin mutlak olduğu ve bacak bölgelerine yapılan bu atışlarda toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği anlaşılmakla; Kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini, b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 14/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.