Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2015/4790 · K. 2016/25

10. Ceza Dairesi         2015/4790 E.  ,  2016/25 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 10 - 2015/247697 Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi Karar Tarihi- Numarası : 26/03/2015 – 2014/228 esas ve 2015/41 karar Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanık İ.. hakkında) b) Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma (diğer sanıklar hakkında) Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : A) Sanık İ.. hakkındaki hükmün incelenmesi: Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B) Sanıklar S.., F.. ve H.. hakkındaki hükümlerin incelenmesi: Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanıkların uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, kolluk görevlisinin sanık S..'ten 07.05.2014 tarihinde 10 TL karşılığında 0,1 gram AM-2201 ve 5 fluoro PB-22 etken maddeleri içeren uyuşturucu madde, sanıklar S.. ve F..'dan 08.05.2014 tarihinde 10 TL karşılığında 0,1 gram AM-2201 ve 5 fluoro PB-22 etken maddeleri içeren uyuşturucu madde, sanıklar S.. ve H..'dan 10.05.2014 tarihinde 10 TL karşılığında 0,1 gram 5 fluoro PB-22 etken maddesini içeren uyuşturucu madde aldığı, ilk alımlarla sanıkların ve suçlarının belirlendiği, buna rağmen izleyen tarihlerde sanıklardan tekrar uyuşturucu madde almaya devam ettiği; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, birden fazla uyuşturucu madde sattıkları kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması, 2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafileri ile sanık F.. ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.