Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/4878 · K. 2015/12268

22. Hukuk Dairesi         2015/4878 E.  ,  2015/12268 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalıya ait iş yerinde 10.06.2009-01.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacı işçinin işyerinde çalışan diğer iki işçi arasında uygunsuz bir ilişki yaşandığı yönünde ki duyumlarını bu işçilere aktararak ciddi sorunlara sebebiyet verdiğini, bu olaya ilişkin savunmasının istenmesi üzerine de işyerini terk ederek işe devam etmediğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin eksiksiz ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, bozma üzerine toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği, tanık beyanları ile ispatlanan fazla çalışma ücretlerinin ödendiğine ilişkin işverence delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 2009 yılında yarı zamanlı 2010 yılında ise tam zamanlı olarak çalıştığı, dosyaya sunulan banka kayıtları ile imzasız ücret bordrolarının karşılaştırılması sonucu davacının sadece Haziran-2009, Aralık-2009 ve Eylül-2010 ayları için fazla mesai ücretini almadığının tespit edildiği belirtilerek bu aylara ilişkin olarak tanık beyanlarına göre yarı zamanlı olarak çalıştığı dönemlerde haftada elliyedibuçuk saat, tam zamanlı olarak çalıştığı dönemde ise kırkikibuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının dava konusu işyerinde yaklaşık bir yıl beş ay çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu dönemin yaklaşık ondört ayındaki çalışma düzeninin aralardaki üç ay için değiştirildiği iddiası makul ve mantıklı bir şekilde ispat edilemediğinden, işyeri kayıtlarında gözüken çalışma sisteminin fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanan bu aralardaki üç ay içinde geçerli olduğu, kayıt ibraz edilmeyen bu üç aydaki çalışma düzeninde de, diğer aylardaki gibi çalışıldığı kabul edilmelidir. Buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı araştırılmalı, fazla çalışma yaptığının tespiti halinde yarı zamanlı çalışılan dönem için kırkbeş saate kadar olan fazla çalışmanın fazla süreli çalışma olarak, kırkbeş saatin üstündeki çalışmaların ise fazla çalışma olarak kabul edilmesi gerektiği kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.