Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/4905 · K. 2016/853

23. Ceza Dairesi         2015/4905 E.  ,  2016/853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanık ...'in, ...'e yönelik eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun'un madde 157/1, 168/1, 52 ve 53'e göre 4 ay hapis, 660,00 TL adli para cezası Sanık ...'in, ...'ya yönelik eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun'un madde 157/1, 168/1, 52 ve 53'e göre 4 ay hapis, 660,00 TL adli para cezası, Sanık ...'ın, ...'e yönelik eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun'un madde 157/1, 39, 168/1, 52 ve 53'e göre 2 ay hapis, 320,00 TL adli para cezası, Sanık ...'ın, ...'ya yönelik eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun'un madde 157/1, 39, 168/1, 52 ve 53'e göre 2 ay hapis, 320,00 TL adli para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklardan ... 'nin, mağdurların işletmekte oldukları bakkallardan sigara ve benzeri muhtelif bir takım şeyler aldıktan sonra ücretini öder gibi yaptığı, mağdurların ücreti aldıklarını düşünerek para üstünüde sanığa verdikleri akabinde sanık ...'nin, her seferinde aracı ile kapının önünde bekleyen sanık ... ile olay yerinden uzaklaştığı, sanıkların bu şekilde ve iştirak halinde hareket ederek haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık ...'nin, Dilek ve Ahmet'e yönelik eylemi nedeniyle hakkında verilen adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "33 GÜN" ve "660 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi ile sanık ...'in, Dilek ve Ahmet'e yönelik eylemi nedeniyle hakkında verilen adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "50 GÜN", "16 GÜN"ve "320 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "2 GÜN", "1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi isuretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.