Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/4906 · K. 2015/14509

3. Hukuk Dairesi         2015/4906 E.  ,  2015/14509 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 22/12/2014 NUMARASI : 2014/43-2014/1638 Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, dava dilekçesi ile; aylık 2.000.00.- TL olarak ödenen iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek, aylık 5.000.00.- TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakasının aylık 3.500.00.- TL ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince de; Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi) Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi) TMK.'nun 331. maddesinde de; Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır. Hükümlerine yer verilmiştir. Somut olayda; küçük Lina'nın 15/06/2011 doğumlu olduğu, taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasında verilen kararın 05/11/2012 tarihinde kesinleştiği,anılan davada kararın kesinleştiği tarihten itibaren çocuk için babanın aylık 2.000.00.- TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, babanın lokanta işlettiği, 2.500.00.-TL aylık kazancı ve 1.500.00.- TL aylık kira geliri olduğu, aile yanında kira vermeden kaldığı, aracı ve iki evi olduğu; annenin ise, evi ve kira geliri olduğu, babasının evinde kaldığı bilgisi edinilmiştir. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; takdir edilen ve artırılan nafaka miktarı çoktur. O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktarda nafakanın artırılması gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.