Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/4960 · K. 2015/9864

17. Hukuk Dairesi         2015/4960 E.  ,  2015/9864 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 08/11/2012 NUMARASI : 2009/215-2012/406 Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı E.. E.. vekili ile davalı S.. V.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu 14.3.2009 tarihinde meydana gelen kazada müvekkillerinin desteği Oktay'ın hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı Emine için 2.000, oğul Emirhan için 5.000, anne Gülten, baba Ömer, kardeşler Osman ve Okşan için ayrı ayrı 1.000'er TL maddi tazminatın kaza tarihinde itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27.12.2010 tarihli dilekçe ile talebini davacı Emine için 10.000, Emirhan için 37.482 TL'ye yükseltmiştir. Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davacı Ömer ve G.. E..'un davalarının kabulü ile, Gülten için 15.175,91 TL, Ömer için 11.296,11 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, davacı Osman ve O.. E..'un maddi tazminat davalarının aktif husumet yönünden reddine, davacı Emine ve E.E.hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı E.. E.. vekili ile davalı S.. V.. vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı E.. E.. vekili ile davalı S.. V.. vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davacılar Ömer ve Gülten vekili tarafından ıslah dilekçesi verildiği ancak ıslah harcının yatırılmadığı görülmüştür. Mahkemece ortada usulüne uygun ıslah edilen bir dava olmamasına rağmen, sanki usulüne uygun şekilde harcı yatırılarak ıslah edilmiş bir dava varmış gibi ıslah edildiği belirtilen miktarlar üzerinden bu davacılar yönünden davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. 3-Mahkemece hükme esas alınan 06.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda, davacı eş Emine için 160.093,74 TL, davacı çocuk Emirhan için 37.482,37 TL olmak üzere toplam 197.576,11 TL tazminat hesaplandığı, davadan önce 20.04.2009 tarihinde sigorta tarafından davacılara ödenen 150.000 TL'nin mahsubu ile davacıların 47.576,11 TL bakiye alacaklarının bulunduğunun belirlendiği, dava sırasında bakiye alacağın ödendiğine dair herhangi bir iddia ileri sürülmediği ve belge ibraz edilmediği halde, mahkeme gerekçesinde 06.01.2010 tarihli belge ile davacı tarafa ödeme yapıldığından bahisle davadan sonra ödendiği gerekçesiyle davacı Emine ve Emirhan'ın bakiye tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir. Oysa ki, davacıya, dava dışı sigorta şirketi tarafından davadan önce 20.04.2009 tarihinde 150.000 TL kısmi ödeme yapılmış olup gerekçede bahsedilen 06.01.2010 tarihi, sigorta şirketinin mahkemenin müzekkeresine verdiği cevap tarihi olup bu tarihin ödeme tarihi kabul edilerek yazılı şekilde davacı Emine ve Emirhan'ın bakiye tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. 4-Bozma neden ve şekline göre, davalı S.. V.. vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı E.. E.. vekili ile davalı S.. V.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. V.. vekilinin; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı E.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. V.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı E.. E.. ve davalı S.. V..'e geri verilmesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.