Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2015/5336 · K. 2018/656

6. Ceza Dairesi         2015/5336 E.  ,  2018/656 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde; Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık ...'in polis tarafından olaydan hemen sonra gözaltına alındığında üzerinde kimlik bulunmadığı, kimlik bilgilerinin sözlü beyanı üzerine öğrenildiği ve bu kimlikle hakkında soruşturma ve kovuşturma yapıldığı anlaşılmıştır. İddianamenin ... adına düzenlenip adı geçen hakkında hüküm kurulmasından sonra Ramazan İlmin imzasıyla cezaevi idaresi aracılığıyla İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesine hitaben verilen 16.01.2018 tarihli dilekçede, “kendi ismiyle değilde ağabeyi M.Ali İlmin adıyla yargılandığını, vicdanen rahatsız olduğunu, dosyanın kendisine ait olduğunun parmak izinden de anlaşılacağını, dosyanın kendi adına açılıp yeniden yargılanmak istediğini" ileri sürmesi, ... imzalı 03.06.2015 tarihli dilekçede de aynı yönde iddialara yer verilmesi karşısında; suçun gerçek failinin açık kimliğinin duraksamasız saptanması zorunluluğu, 2) Kabule göre de; A- TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, B- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, kimliğinde tereddüt bulunan sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.