Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/5345 · K. 2016/329

21. Hukuk Dairesi         2015/5345 E.  ,  2016/329 K. "İçtihat Metni" Davacı, 05/03/2008-06/09/2012 tarihleri arasındaki Esnaf Bağ-Kur kaydının silinerek 01/10/2012 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine, 01/10/2012 tarihinden sonra SGDP'ne tabi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava, davacının emeklilik için gerekli koşulları sağladığından 05.03.2008- 06.09.2012 tarihleri arasındaki esnaf bağ-kur kaydının silinerek 01.10.2012 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespiti ile 01.10.2012 tarihinden sonra sosyal güvenlik destek primine tabi olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulün ile davacının 01/10/2012 tarihinden sonra Sosyal Güvenlik Destek Primine tabi olduğunun tespitine, davacının 05/03/2008-06/09/2012 tarihleri arasındaki 1479 sayılı kanuna tabi 4/b zorunlu sigortalılığının iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 25.03.1963 doğumlu olduğu, 06.09.2012 tahsis talebinde bulunduğu, esnaf bağ-kur sigortalılığının 05.03.2003 tarihinde başlayıp aynı tarih itibariyle durdurulduğu, 01.05.2008 tarihinden itibaren sigortalılığının tekrar başlatılılıp devam ettiği, 06.10.1986-04.03.2003 tarihleri arasında 5288 gün SSK hizmeti bulunduğu, 13.04.1990- 31.07.1990 tarihleri arasında yedek subaylık okulunda okuyup 31.07.1991 tarihinde terhis olduğu anlaşılmaktadır. 04.04.2015 tarihli 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddede kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Durdurulan süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek bunlara Kurum alacakları arasında yer verilmez. Sigortalılıkları durdurulanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin sigortalılıkları bu maddenin yayım tarihini takip eden ay başı itibarıyla yeniden başlatılır"şeklinde düzenleme getirilmiştir. Yapılacak iş; davacının 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığa ilişkin olarak yaptığı prim ödemelerinin karşıladığı sigortalılık süresi belirlenerek, 30.4.2015 tarihi itibarı ile 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunup bulunmadığını belirlemek, var ise sigortalılığı o tarih itibariyle durdurmaktan ibarettir. Öte yandan, davacının yaşlılık aylığı talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, davacının ve emekli sandığı hizmeti birleştirildiğinde emekliliğe hak kazandığı takdirde esnaf bağ-kur hizmeti hesaba katılmaksızın emekli aylığı bağlanabileceği gözetilerek emekli aylığı koşulları değerlendirilmek suretiyle sonuca varılmalıdır. Kabule göre de, kısmen kabul kararı verildiği halde davalı kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı kurum ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.