Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/5375 · K. 2016/8303

10. Hukuk Dairesi         2015/5375 E.  ,  2016/8303 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Somut olayda, sigortalı kazazede inşaat işinde çalışırken asansör boşluğundan düşmesi neticesinde yaralanıp % 37 oranında iş göremez hale geldiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişleri tarafından düzenlenen 30.08.2007 tarihli raporda, olay tarihinde 25.02.2007’de asansör boşluğunda koruyucu bulunduğunun belirtilmesi de dikkate alınarak %20 işverene, %80 kazazede sigortalıya kusur yüklendiği, hükme esas alınan 11.04.2014 tarihli kusur raporunda ise, koruyucu bulunup bulunmadığına göre iki seçenekli rapor düzenlendiği ve mahkemece koruyucu bulunmadığı kabul edilerek işverene yükletilen %80 oranındaki kusur karşılığı üzerinden Kurum zararının tespit edilerek kabul kararı verildiği anlaşılmıştır. Asansör boşluğunda koruyucu bulunup bulunmadığı şayet var ise, kazayı önleyebilecek nitelikte olup olmadığı üzerinde durularak olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesine de uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi ayrıca iş kazası ile ilgili bir ceza dosyası bulunup bulunmadığı da araştırılmalı ve varsa dosya içine alınarak irdelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır. SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.