Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/5388 · K. 2015/12695
11. Hukuk Dairesi 2015/5388 E. , 2015/12695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2014 tarih ve 2012/587-2014/799 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasında ... Özel Öğretim Kurumları Ruhsatnamesinin devri hakkında sözleşme yapıldığını, davacının bilgisi dışında davalı tarafça işletme hakkının devri sözleşmesi yapılarak işletmenin iki farklı kişiye devredildiğini iddia ederek, hukuken ve fiilen imkansız olan işletme ruhsat devri hakkında ödenen toplam 90.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiği halde davacının bilinçli olarak işletmenin devrini üzerine almak istemediğini, davacının kötü niyetli olarak davayı açtığını, işletmenin devredildiği Sema Gülen ile davacının kardeş olduklarını, sorunun kardeşler arasındaki anlaşmazlıktan kaynaklandığını, davacının iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının fiilen ve resen kendisine devredilen, kendi bilgisi dahilinde yeniden kız kardeşi ile yapılan sözleşmeden sonra ruhsatı da kızkardeşi adına çıkarılan dersane için davalıya ödediği bedellerin istirdatını talebinin kötüniyetli olduğu ve hukukun kötü niyeti korumadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, işletme devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde noterde davalıya ait işletmenin kendisine devredildiğine dair sözleşme yapıldığını ve devir bedeli 90.000 TL'nin ödendiğini; daha sonra bu işletmenin dava dışı kızkardeşine devredildiğini ve özel öğretim ruhsatının da devredildiğini öğrendiğini ileri sürerek, ödediği paranın istirdadını talep etmiştir. Davalı yan ise, işletmenin davacıya 79.000,00 TL bedel karşılığı devredildiğini, ancak onun ruhsatı devralmaya yanaşmaması nedeniyle ruhsatın kızkardeşine devredildiğini, bu nedenle davacının ödediği parayı isteyemeyeceğini savunmuştur. Davacının kızkardeşi ise isticvabında; aslında işletmeyi kendisinin devraldığını, bedelinin de davacı kardeşi aracılığıyla ödendiğini beyan etmiştir. Bu durumda, dosyada başkaca bir delil de bulunmadığı gözetilmek suretiyle tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda, davacı tarafça, bedelin 27 Haziran 2008 tarihli işletme hakkının devri sözleşmesi uyarınca ödendiğinin belirtilmesi ve davalı tarafından da ödemenin kabul edilmesi karşısında mahkemece belirlenecek devir bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.