Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/5506 · K. 2016/1839

23. Ceza Dairesi         2015/5506 E.  ,  2016/1839 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1, 63. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 1800 TL adli para cezası, hak yoksunluğu (her sanık hakkında ayrı ayrı) Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın telefonla aranıp kendisini polis olarak tanıtan ve kimlikleri tespit edilemeyen kişi tarafından “kimlik bilgileriniz terör örgütünün eline geçti, örgüt üyelerini yakalamamız için para göndermeniz gerekiyor” bahanesiyle katılanı kandırıp katılanın sanık ...'in kullandığı ...'in hesabına banka şubesi ve ATM'den farklı zamanlarda 6 seferde toplamda 46.200 TL para gönderdiği, sanıkların da katılanı aratan bu kişilerle birlikte hareket etmek suretiyle suça iştirak ettikleri tüm delillerden anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir. Katılanın ilk önce 17200 TL para gönderildikten sonra telefondan ayrılma diyerek daha sonra da yeniden para istemek suretiyle altı kez değişik miktarlarda para gönderilmesinin sağlanarak sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemeleri nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen ve dairece düzeltilen husus dışındaki hak yoksunluklarının uygulanması bakımından Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.