Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2015/5751 · K. 2016/825

14. Ceza Dairesi         2015/5751 E.  ,  2016/825 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 14 - 2013/268862 MAHKEMESİ : Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ : 27.05.2013 NUMARASI : 2008/124 Esas, 2013/130 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin katılanlar vekili ile sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 09.12.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafii Av. A.. A..'a çağrı kâğıdı gönderilmişti. Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından K... M... hazır olduğu halde oturum açıldı. Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı. Suçta kullanıldığı iddiasıyla müsaderesi talep edilen sanığa ait ... ... ... plakalı araç ile ilgili zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 03 Ağustos 2012 tarihli raporda, mağdurede "mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla 25.02.2008 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi karşısında; adli tıp uygulamalarına göre, ruh sağlığının farklı eylemler nedeniyle birden fazla kez bozulabileceği hususu da gözetilerek mağdureye yönelik gerçekleşen suçlardan hangisine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu, mağduru bulunduğu her iki suç nedeniyle ayrı ayrı mı ruh sağlığının bozulduğu hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece mağdurenin ruh sağlığının sanığın eyleminden önce bozulmuş olma ihtimalinin yüksek olduğu gerekçesiyle sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi. Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.