Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/5795 · K. 2016/20623

9. Hukuk Dairesi         2015/5795 E.  ,  2016/20623 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi gün çalışma ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkette 2006 yılında imalat depo planlama sorumlusu olarak işe başladığını ve 15.03.2013 tarihine kadar çalıştığını iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacağı, resmi gün çalışması ücreti alacağı ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ... Şti.'nde 22.08.2006 yılında işe başladığını, 28.02.2009 tarihinde müvekkili şirketin servis ve bakım işlerini ağırlıklı olarak taşeron firmalarla yürütmek istemesinden sonra davacının kendi tecrübesi olduğu işi yapmak istediğini belirterek müvekkili şirketteki işinden ayrıldığını, davacının daha sonra ise 01.03.2009 tarihinde adresi, ortaklık yapısı, tüzel kişiliği tamamiyle ayrı olan .... Şti.'nde işe başladığını ve bu şirketteki çalışmasının 30.12.2011 tarihine kadar sürdüğünü, davacının anılan şirketten yani ....'den istifa etmek suretiyle ayrıldığını, davacının 17.01.2012 tarihinden 15.03.2013 tarihine kadar müvekkili şirkette çalıştığını, davacının müvekkili şirkette soğutma sistemleri teknisyeni olarak çalıştığını, davacının anılan döneme ilişkin izin ücreti alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi tutarları tam ve eksiksiz olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının, davalıya ait işyerinde 22/08/2006 - 15/03/2013 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, davalı işverence SGK ya verilen sigortalı işten ayrılış bildirgesinde, sigortalının işten ayrılış tarihinin 15/03/2013, işten ayrılış nedenin (04) kodu ile “Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi ” şeklinde gösterildiği, davacının, davalıya ait işyerinde 22.08.2006 tarihinde çalışmaya başladığı, davacının çalıştığı süre içinde davalı .....ŞTİ. ile dava dışı ....ŞTİ. nezdinde 22.08.2006-15.03.2013 tarihleri arasında kayden girdi-çıktı yaptırılmak suretiyle çalıştırıldığı, ancak giriş çıkışlarda davacıya kıdem tazminatı ödenmediği, Ticaret Sicil Kayıtlarının incelenmesinden; her iki şirketin ortaklarının da aynı aileden kişiler olduğu, davalı şirketin ....'de, dava dışı .... Şti.'nin ise Kartal'da faaliyet gösterdiği ve yine bu doğrultuda dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarından dava dışı ....ŞTİ.'nin davalı şirketin alt taşeron firması olarak faaliyet gösterdiği, davacı dahil her iki şirketteki çalışanların zaman zaman görülen lüzum üzerine geçici görevlendirmelerle anılan şirketlerde çalıştıkları, yine davalı tarafın beyanlarından ve dosya kapsamından 18.04.2012 tarihi itibariyle dava dışı ... Şti.'nin tüm şirket hisselerinin davalı ....Şti. ortakları tarafından devralındığı ve tüm çalışanların iş sözleşmelerinin de davalı şirkete devredildiği, tüm bu tespitler doğrultusunda her iki şirket arasında fiili ve hukuki organik bağ bulunduğu, davacının iş akdinin davalı işveren 15.03.2013 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiği, davacının bu dava ile fark kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla mesai ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsili talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, kıdem ve ihbar tazminatı bordrosu ile Mart 2013 tarihli ücret bordrosunun birlikte incelenmesinden; davacı adına fesih tarihinde 3.594,10 TL net kıdem tazminatı ile 3.277,32 TL net ihbar tazminatı tahakkuku yapılarak banka kanalıyla ödendiği; taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı noktasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı anlaşılmakla 4857 sayılı yasanın 17. maddesi gereğince ihbar tazminatını ve aynı yasanın geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 14 .maddesi gereğince davacının kıdem tazminatını hak ettiği, davacıya ödenen miktarın mahsubu ile dosyaya uygun bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fark kıdem tazminatı ile fark kıdem tazminatı isteminin kabulüne, ücret bordrolarında asgari geçim indirimi, tahakkuku bulunduğu ve aylık ücretler ile davacının banka hesabına ödendiği anlaşılmakla; davacının asgari geçim indirimi alacağı isteminin reddine, davacı ve davalı tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının haftada 6 gün 08.30-20.30 saatleri arasında, Yargıtay içtihatları çerçevesinde, çalışma süresinin uzunluğu gözönüne alınarak, 1,5 saat yemek ve çay molalarının ardından günde 10,5 saat olmak üzere, haftada 63 saat çalıştığı, bu süreden, yasal çalışma süresi olan 45 saat düşüldüğünde davacının haftada 18 saat rutin fazla mesai yaparak çalıştığı anlaşıldığı ve davacıya fazla çalışmalarının ödendiğine dair herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığından, aynı şekilde resmi tatillerde çalıştığı, karşılığının ödendiği işverence ispatlanmadığında bilirkişi ek raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti alacağı ve resmi tatil alacaklarından %30 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece davacının 17.06.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile davasını ıslah etmesine rağmen karar gerekçesinde davanın belirsiz alacak davası olması nedeniyle davacının alacağının miktarını tam olarak öğrendiği tarihte iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirttiği miktarı artırabileceği, faiz başlangıcının özel düzenleme bulunmaması halinde dava tarihi olacağı kabul edilmiş ise de, davacının dava dilekçesi içeriğinden bakiye harcı yatırmak suretiyle dava konusu taleplerini artıracağını belirtmesi ve davacının davasını ıslah etmek suretiyle miktarları artırması bir nevi ek dava olup, ıslah ile artırılan kısım için ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4 ve 5 numaralı paragraflarının çıkartılarak, 4. paragraf yerine ; “ – Fazla çalışma ücreti olarak hesaplanan net 58,547,26 TL. alacaktan %30 oranında taktiri indirim yapılarak belirlenen net 40.983,02 TL.den 7,500,00 TL.sinin dava tarihi olan 25.07.2013 tarihinden, 33.483,02 TL. sinin ise ıslah tarihi olan 17.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 19.256,13 TL fazla talebin reddine,” paragrafının yazılmasına, 5. paragraf yerine; “-Resmi tatil alacağı olarak hesaplanan net 2.298,97 TL.alacaktan %30 oranında taktiri indirim yapılarak belirlenen net 1.609,28 TL. den 1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.07.2013 tarihinden, 609,28 TL. sinin ise ıslah tarihi olan 17.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 689,69 TL fazla talebin reddine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, 22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.