Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/611 · K. 2015/1430

23. Ceza Dairesi         2015/611 E.  ,  2015/1430 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Sanık ..'ın asker arkadaşı ...'ı 2010 yılı Mayıs sonunda telefon ile arayarak teyzenin oğlunun gömü bulduğunu, altınları satmasına yardımcı olmasını istediği ...ın durumu arkadaşı ...'a söylediği ...'ın da patronu şikayetçi ...'e olayı anlattığı, ... ve ...ın 21.07.2010 tarihinde denizli iline gelip açık kimliği tesbit edilemediği için hakkında tefrik kararı verilen ... isimli şahıs ve sanık ... ile birlikte ..'de buluşup üzerinde ..bulunan altınları gördükleri ve anlaştıkları, daha sonra geriye döndükleri, 27.07.2010 tarihinde tekrar ...'ye şikayetçi ... ve kuyumculuk yapan ...isimli şahısla geldiklerinde sanık ...l altınları getirmek üzere 25.000 TL parayı alarak bir binaya girdikten sonra ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi; sanığa hapis cezasının yanında hükmolunan gün adli para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi; Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN KARŞILIĞI 600 TL.", "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, TCK'nun 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan “30 günün 5 güne, TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirilerek 4 güne, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 500 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesine” İbarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.