Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/6152 · K. 2015/13695

11. Hukuk Dairesi         2015/6152 E.  ,  2015/13695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ........................MAHKEMESİ TARİHİ : 14/10/2014 Taraflar arasında görülen davada..................nce verilen 14/10/2014 tarih ve ........sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...................tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 1970 yılında kurulmuş Türkiye'nin dondurulmuş ürün konusunda faaliyet gösteren firmalarından biri olduğunu, müvekkili adına tescilli ............... ve ........ esas unsurlu markaların bulunduğunu, müvekkiline ait markalardan 1999-006494 sayılı ............... ibareli marka ile 2000-06621 sayılı ................... ibareli markaların TPE tarafından tanınmış marka olduğuna karar verildiğini, davalı...... tarafından diğer davalı TPE nezdinde “as .............. ibareli 2010/4841 sayılı markanın tescili için başvuruda bulunulduğunu, davalının marka tescil başvurusuna konu ürünlerin müvekkilinin markalarının tescil kapsamındaki ürünlerle örtüştüğünü, müvekkilince marka tescil başvurusuna adına tescilli markalar mesnet gösterilerek 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri uyarınca itiraz edildiğini, müvekkilinin itirazının TPE YİDK tarafından markalar arasında iltibasa mahal verecek düzeyde benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK tarafından verilen 2013-M-448 sayılı kararın iptaline, başvuruya konu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, markalar arasındaki benzerliğin tespitinde markanın bir bütün olarak değerlendirilmesinin gerektiğini, bu kapsamda yapılacak değerlendirme neticesinde başvuruya konu marka ile davacı tarafından redde mesnet gösterilen markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı Ali Sarıgül vekili, redde mesnet markalar ile başvuruya konu markanın benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının redde mesnet gösterdiği marklarında baskın ve ayırt edici unsurun ........ ibaresi olduğu, davalı başvurusuna konu “................ ibaresinin lacivert zemin ve mavi renk tonuyla beraber davacının tanınmış markasından yeterince uzaklaştığı, markalar arasındaki tek benzerliğin FRESH sözcüğü olduğu, bu ibarenin gıda ürünlerine yönelik nitelik ve istenen özelliği yani tazeliği belirttiği, bu nedenle tek başına davacıya marka olarak bağlanamayacağı, başvurudaki logo ile mega ibaresinin başvuruya konu markaya yeterli ayırt ediciliği sağladığı, bu nedenle markalar arasında iltibasa mahal verir düzeyde benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.