Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/6339 · K. 2016/801

23. Ceza Dairesi         2015/6339 E.  ,  2016/801 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 62, 50, 52, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100 TL. adli para cezası ile belli hakları kullanmaktan yoksunluğa dair. Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın ... İlköğretim Okulu bahçesine giderek kendisini mağdura okula yeni atanan öğretmen olarak tanıttığı ve fotokopi çektirmek için mağdura resim verdiği, mağdurun fotokopi çektirmek üzere gittiği sırada sanığın,cep telefonu gerektiğini, görüşüp iade edeceğini söyleyerek mağdurdan telefonunu aldığı ve telefonu iade etmeden okuldan gittiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; 1-Sanığın zararı giderdiğine dair beyanı karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından müştekilerden zararın giderilip giderilmediği hususunun sorulmaması ve TCK 168/2 maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi 2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.