Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/6417 · K. 2016/6865

7. Hukuk Dairesi         2015/6417 E.  ,  2016/6865 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, davalı işyerinde pompa görevlisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı, söz konusu ihbarnamede varsa işe gelmemesinde haklı bir mazeretini belgeleyecek resmi evrakın ibrazının talep edildiğini, aksi takdirde 4857 Sayılı İş Kanununun 25/II-g hükmü uyarınca iş akdinin tazminatsız ve bildirimsiz feshedileceği hususunun davacıya ihbar edildiğini, buna rağmen davacının işe gelmediği gibi geçerli bir mazeret de bildirmediğini ve iş akdinin feshedildiğinin davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, işyerinde işçinin belli bir günde işe gelmediğine dair 16 farklı günde tutanak tutulmasının şüpheli olduğu, davacıya ait sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-g maddesinde belirtilen haklı sebebe istinaden feshedebilecekken, bu süreyi beklemeden 10.07.2012 tarihinde fesih ihbarnamesiyle iş akdinin feshedildiğinin davacıya bildirildiği, 3 günlük süreye uyulmadığı, dolayısıyla davalının iş akdini haksız feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde; hüküm altına alınan ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları yönünden “Mevduata uygulanan en yüksek faiz” talep edilmesine karşın 6100 sayılı HMK’nun 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle, bu alacaklar için " yasal faiz" yürütülmesi hatalı olup, bu husus bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. ve 3. bendinin "1.395,94 TL net ihbar tazminatının 500.00 TL'sine dava, geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 3.038,10 TL net yıllık izin ücretinin 500.00 TL'sinin dava geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, " rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine, "1.395,94 TL net ihbar tazminatının 500.00 TL'sine 03/07/2012 dava geriye kalan kısmına 16/04/2014 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 3.038,10 TL net yıllık izin ücretinin 500.00 TL'sinin 03/07/2012 dava, geriye kalan kısmına 16/04/2014 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.