Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/6433 · K. 2016/744

11. Hukuk Dairesi         2015/6433 E.  ,  2016/744 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki davadan dolayı Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2014 gün ve 2014/114-2014/198 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ilkokul öncesi ve ilkokul seviyesindeki çocuklar için kitap yazdığını, ...... isimli eserlerin müvekkiline aidiyetinin .... . Noterliği'nin 09/02/1999 tarihli beyannamesi ile sabit olduğunu, davalıların “....”un ismini “.... ....”olarak değiştirerek, diğer üç eseri de aynı isimle basarak, çoğaltıp piyasaya sürdüklerini ve eser sahibi olarak davalı ...’ın gösterildiğini, müvekkilinin malî ve manevî haklarının ihlâl edildiğini, davalı şirketin hukuka aykırı fiili gerçekleştiren tüzel kişi olduğunu, ....'in ise şirketin ortağı ve münferit yetkilisi bulunduğunu belirterek davalıların tecavüzünün ref'ine, muhtemel tecavüzün men’ine, yasaya aykırı çoğaltılan nüshaların toplatılmasına, FSEK 68. maddesi ve FSEK 70/3. maddesince şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevî tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar ... ve .... vekili, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığını, müvekkillere karşı ilk ihtarname tarihinin 24.02.1999 olduğunu, davaya konu kitapların yayın ve dağıtım hakkının 10.09.1998 tarihinde 15 yıllığına ... tarafından müvekkili yayıncı şirkete devredildiğini, eserlerin telif bedelinin 07.01.1999’da eser sahibine ödendiğini, davacının eserleri müvekkili tarafından yayımı sonrasında kendi adına noterde tescil ettirdiğini, ilk ihtardan dokuz yıl sonra dava açılmasının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, Dairemiz'in 14.01.2014 tarihli 2013/11201 Esas, 2014/707 Karar sayılı bozma ilamına uyularak; ''....'' ve ''...'' isimli eserlerin davacıya ait olduğu, .... Yayınevi tarafından 1983 yılında ''....'' adlı eserin yayınlandığı, buna dair 22.06.1983 tarihli sözleşme aslının sunulduğu ve .... isminin bulunduğu, ayrıca 1988 baskı tarihli..... isimli davacının şiirlerinin yer aldığı kitapta da .... isminin olduğu, buna göre "...." ve "..." isimli eserlerin davacıya ait olduğu, diğer iki eser bakımından kimin eser sahibi olduğu hususunda kesin bir yargıya varılamadığı, FSEK madde 54 dikkate alındığında, "...." ve "..." isimli eserler bakımından, davalılardan ... ile ... arasında sözleşme bulunması veya intihalin davalı ... tarafından yapılmış olmasının davalı ...ni sorumluluktan kurtarmayacağı, "...." ve "..." isimli eserler yönünden davacının maddi ve manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalılardan .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davacıya ait “....” ve “...” isimli eserlere ilişkin olarak davanın diğer davalılar ... ve ... yönünden kabulü ile adı geçen davalıların eserlere tecavüzünün tespiti ile ref'ine, muhtemel tecavüzlerinin menine, FSEK maddesi 68 kapsamında 2.000,00 TL maddi tazminat ile takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın ilk basım tarihi olan 23.02.1999 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Mahkemece, 10.07.2012 tarihli kararında "...." ve "..." isimli eserler yönünden davanın kabulüne fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş olup; bu hüküm davacı tarafından temyiz edilmemiş, "...." ile "...." isimli eserler yönünden mahkemenin verdiği red kararı kesinleşmiştir. Mahkemece bozma kararında belirtilen eser yönünden bozmaya uyularak karar verildikten sonra, davacının daha önce aleyhinde kesinleşen "....." ile "...." isimli eserler yönünden verilen red kararını temyiz etmekte hukuksal yararı mevcut olmayıp, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.