Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2015/6435 · K. 2017/4461

6. Ceza Dairesi         2015/6435 E.  ,  2017/4461 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun evine girerek bıçak gösterip 20,00 TL para istediği, mağdurun “param yok çabuk git” demesi üzerine balkondan atlayıp gittiğinin anlaşılması karşısında, teşebbüs hükümlerinin uygulama koşulları oluştuğu halde TCK'nın 35/2. maddesi ile uygulama yapılmaması kanuna aykırı ise de, bu hal sonuç cezaya etkili görülmediğinden, sanık hakkında daha önceden ayrı ayrı iki kez hükmedilen 7.200 TL adli para cezasının toplamı ile sonuç cezanın değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesine aykırı davranılmasının, infazda gözetilmesi olanaklı olduğu dikkate alındığında; Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234. ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “561,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "zorunlu müdafiliğe ilişkin giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.