Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/6446 · K. 2016/6879

7. Hukuk Dairesi         2015/6446 E.  ,  2016/6879 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine. 2- Davacı, davalı işyerinde sondaj işçisi olarak çalışırken işverenden fazla mesai ücreti talebinde bulunduğunu, davalı tarafından fazla çalışmaya ilişkin ödemenin davacıya yapılmadığını, bu nedenle da haklı olarak iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacakları ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı, davacıya gönderilen ihtarname ile devamsızlığına ilişkin varsa bir sağlık mazeretinin veya haklı bir sebebinin olması halinde 3 gün içerisinde belgelendirmesi aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin belirtilmesine rağmen davacının bu ihtara bir cevap vermediğini bu nedenle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, işverenin davacının sigorta primlerini gerçek ücret üzerinden yatırmadığı, hafta tatili ve genel tatil çalışma ücretlerini ödemediği için iş akdinin davacı tarafından İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiği ve fazla çalışma dışındaki alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda, davacının 2009-2010 tarih aralığındaki çalışmaları yönünden saat 07:00-19:00 saatleri arasında 15 gün boyunca kesintisiz olarak çalıştığı sabit olup günlük çalışma süresi 12 saattir 1,5 saat ara dinlenme süresi ve hafta tatili çalışması olan 7,5 saat düşüldükten sonra haftalık 66 saat çalışmış olup 45 saatlik yasal süreyi 21 saat aşmıştır. Ayda iki hafta çalıştığından aylık 42 saat fazla çalışma yapmış olup fazla çalışma alacağının hesabının buna göre yapılması gerekir. Davacının 2004-2009 tarih aralığındaki çalışmalarına gelince, davacının haftanın 7 günü saat 07:00-19:00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğü günlük 10,5 saat çalıştığı ancak mahkemece hükme esas alınan ve davacı tarafından temyiz nedeni yapılmayan hafta tatili hesabında davacının ayda 2 hafta tatilinde çalışdığı kabul edildiğinden davacının ayda 2 hafta ve haftada 7 günlük 10,5 saat üzerinden çalıştığının kabulü ile hafta tatilinde geçen 7,5 saat dışlanmak suretiyle hesaplama yapılması diğer 2 hafta çalışmadığı için günde 10,5 saat haftada 6 günden hesaplama yapılıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.