Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2015/6877 · K. 2015/9039

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/6877 E.  ,  2015/9039 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-Tapuda tarla olarak kayıtlı dava konusu taşınmaz üzerinde cennet elması ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 13 kavak,12 nar, 17 incir, 10 ayva, 8 elma, 7 vişne ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın tamamı cennet elması bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan kavak ve meyve ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir. Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle cennet elması ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama cennet elması bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi, 2-Kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin başlangıç tarihi 21.01.2014 olması gerekirken, 20.01.2014 olarak belirtilmesi, Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.