Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/6905 · K. 2018/664

17. Hukuk Dairesi         2015/6905 E.  ,  2018/664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihiyle sınırlı olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R - Davacı vekili, dava dışı belediyenin maliki olduğu otobüsün 23/06/2010 tarihinde ... yakınlarında tam kusurlu olarak tek taraflı trafik kazası yapması sonucu otobüs içerisindeki öğrencilerin bir kısmının yaralanıp bir kısmının vefat ettiğini, kazanın gezi sırasında meydana geldiğini ve gezinin davalı kurumun genelgesi kapsamında icra edildiğini, otobüsün kaza tarihinde geçerli karayolu yolcu taşımacılık zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığını, bu hususta gerekli denetim ve kontrolleri yapmadan aracın geziye katılmasına neden olan davalı kurumun sorumlu olduğunu, müvekkilinin kazada vefat eden iki yolcunun mirasçılarına zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında 9.4.2012 tarihinde 125.000,00’er TL’den toplam 250.000,00 TL ödeme yaptığını beyanla, ödenen 250.000,00 TL’nin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 27.6.2011 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 250.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihiyle sınırlı olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hatır taşıması iddiasının süresinde ileri sürülmemiş olmasına, her ne kadar mahkeme gerekçesinde taşıma mesafesinin 100 kilometrenin altında olmadığı, aracın zorunlu ferdi koltuk sigortası yaptırması gerektiği hususunun tartışma konusu olmadığı belirtilmiş ise de, esasen davalının sorumluluğunun tespitinde öncelikle bu hususların da irdelenmesinin gerekmesine, ceza dosyasının tamamı dosya içerisinde bulunmadığından UYAP ortamından yapılan incelemede davaya konu otobüsün sürücü ve yolcularının hazırlık beyanlarından kazanın ...’un ... ilçesinden ...’nın ... ilçesine giderken meydana geldiğinin ve internet ortamından yapılan sorgulamada bu mesafenin 100 km.’nin altında bulunduğunun anlaşılmasına, davaya konu kazanın, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin genelgesinden önce, 23.06.2010 tarihinde gerçekleşmesine, henüz bu tarihte iller arası 100 km ye kadar olan taşımaları “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dava karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı ... karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan otobüsün neden olduğu tek taraflı trafik kazası sonucu vefat eden iki yolcunun mirasçılarına bu sigorta nedeniyle yaptığı ödemelerin, okul gezisini icra eden davalı kurumdan rücuen tahsilini talep etmiştir. Davacı 27.6.2011 ödeme tarihinden itibaren faiz talep etmiş ise de, dava dilekçesi ekindeki dekontlara göre davacı ödemeleri 9.4.2012 tarihinde yapmış olduğundan, buna göre davalı kurumun bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, hükmedilen tazminat yönünden bu tarihten itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, faizin başlangıç tarihi konusundaki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) nolu bendindeki “dava” ibaresinin çıkartılarak yerine “9.4.2012 temerrüt” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.