Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/6907 · K. 2016/4555

23. Ceza Dairesi         2015/6907 E.  ,  2016/4555 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanıkların TCK'nın 157/1, 51/1-3. maddeleri gereği 1'er yıl hapis cezası ve 3.000'er TL adli para cezası, bir yıl denetim süresi ile erteleme Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın kullanmış olduğu telefondan arandığı, arayan şahsın "Başkomiser ... olduğunu, katılanın ev telefonunun yasa dışı örgüt tarafından kötü amaçlı olarak kullanıldığını, iki memur ve savcının incelemede bulunduğunu, failin tespiti için verecekleri hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın da inanarak ATM aracılığıyla toplamda 2.980 TL parayı numarası verilen, sanık ...'e ait olan kredi kartı hesabına yatırdığı, sanıkların bu suretle katılandan haksız kazanç elde ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanık ...'in; o suça konu kredi kartını kuyumcu olarak faaliyet gösteren sanıklar ... ve ...'a verdiğini, borcunun takip eden aya devrettiğini, katılanın kredi kartına yatırmış olduğu paraların sanıklar ... ve ... tarafından borç ödemesi olarak yapıldığını savunduğu, sanıkların savunmaları, katılan beyanları, banka yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanıkların mahkumiyeti yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “150 gün” ve “3.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.