Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/7186 · K. 2015/19371

9. Hukuk Dairesi         2015/7186 E.  ,  2015/19371 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı belediyeye bağlanan Karşıyaka Belediyesinde 23.03.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, Karşıyaka Belediyesi'nin Erdek Belediyesine devredilmesinden sonra 25 gün kadar Erdek' de çalıştığını ancak tekrar Karşıyaka' ya gönderildiğini, iş veren tarafından iş akdinin geçersiz olarak 15.09.2014 tarihinde fesh edildiğini, davalı tarafın dava konusu iş akdinin feshinde " Karşıyaka Belediyesi ile vekil edeni arasında imzalanan iş akdinin süreli olduğu ancak bu sürenin çok önce aşılmış olmasına rağmen fesh edilmediğini ancak bu durumun fark edilmesi ile birlikte iş akdinin fesh edildiğini" gerekçe olarak gösterdiğini, ancak bunların hiçbirinin iş akdinin feshi için geçerli gerekçeler olmadığını, davalı iş verenin iş akdini fesh etmeden önce hiçbir alternatif yola başvurmadığını, fesihten hemen önce Mayıs ayında ve vekil edenin iş akdinin sonlandırıldığı 15 Eylül 2014 tarihinde davalı tarafından aynen vekil edeni pozisyonunda çalışacak geçici ve taşeron işçilerin işe alındığını, bu nedenlede feshin geçersiz olduğunu, davalı taraf vekil edeni eğitmek, başka iş yerinde görevlendirmek gibi alternatif çözümleri denemek yerine vekil edeni işten çıkarmayı çözüm olarak tercih ettiğini, bu durumun hukuk düzeninde karşılığı bulunmadığını iddia ederek müvekkilinin işe iadesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının geçici işçi statüsünde kuruma alındığı, Büyükşehir Belediyesi'nin kurulması ile birlikte geçici işçilerin yasaya aykırı olarak çalıştırılması mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacı işçinin Karşıyaka Belediyesinde 23/3/2011 tarihinde geçici işçi statüsü ile göreve başladığı, 6360 sayılı yasa ile Balıkesir Büyükşehir Belediyesinin kurulup belde belediyesi olan Karşıyaka Belediyesinin kapanıp Erdek Belediyesine bağlanmasıyla davacının 30/03/2014 tarihinde davalı belediyede işine devam ettiği sırada davacıya 18/09/2014 tarihinde tebliğ edilen Erdek Noterliğinin 15/09/2014 tarih ve 5118 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle davacının geçici işçi statüsünde olup 5 ay 29 gün sonundan iş akdinin feshedilmesi gerekirken çalışmanın devam ettirildiği, Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 6. Maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle iş akdinin feshedildiği, feshe gerekçe gösterilen mevzuat maddesinin kurumun ilk defa işçi alması halinde iş kurumuna başvurması gerekliliğin düzenlediği, davacının iş akdinin feshedilmesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı işçi dava dışı Karşıyaka Belediyesinde geçici işçi olarak işe alınmış ve hemen her takvim yılının başlarında vizesi onaylanmak suretiyle çalışmaya başlamış ve yılın sonlarına doğru işten çıkışına dair bildirimler yapılmıştır. Norm kadronun dolu olması sebebiyle davacı işçinin geçici işçi statüsünde ancak sürekli olarak çalıştırıldığı tartışma dışıdır. Davacı işçinin çalıştığı Karşıyaka Belediyesinde son olarak 31.03.2014 tarihinde Belediye Meclis kararı ile 13 geçici iş pozisyonu vize edilerek davacının da aralarında olduğu geçici işçilerin 2014 yılı için çalıştırılmalarına başlanmıştır. 6360 sayılı Kanun gereği Karşıyaka Belediyesinin tüzel kişiliği kaldırıldığından, Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 07.02.2014 tarihli kararı gereği 31.03.2014 tarihinde davacı işçi, davalı Erdek Belediyesine devredilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, 5 ay 29 gün olarak belirlenen belirli süreli çalışmanın fesih tarihine kadar sona erdirilmeyerek mezvuata aykırı işlem yapıldığı ve geçici işçi statüsünün uzun zaman önce sona ermesi nedeniyle iş akdinin feshedildiği bildirilmiştir. 5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez. Davacı işçi norm kadro dışında çalışmak üzere geçici işçi olarak işe alınmış ve Belediye Meclisi tarafından zaman zaman vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günden fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi, sözü edilen yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasanın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasaya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın bir gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre gerçekleştirdiği fesih işlemi, Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile; 1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Davanın REDDİNE, 3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 27/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.