Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/7266 · K. 2018/272

17. Hukuk Dairesi         2015/7266 E.  ,  2018/272 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, müvekkillerinin sürücüsü ve yolcusu olduğu motosiklete, davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması ile gerçekleşen kazada müvekkillerinin ağır şekilde yaralandıklarını, davacı ...'in ayağının kırıldığını, ...'in ciddi şekilde beyin travması geçirdiğini, 2 kaburgasının ve kulak içi kemiğinin kırıldığını, duyma yeteneğini yitirdiğini, konuşma kaybına uğradığını, müvekkilinin Kocatepe Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenliği bölümünde okuduğunu açıklayıp, ... için 7.500,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi, ... için 7.500,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... için 7.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, ... için 2.360,74 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Somut olayda davacı ...'in meydana gelen kaza sebebi ile kafa travması ve psişik bozukluk sebebi ile %49 oranında malul kaldığı, 24 yaşında olduğu, ...'in ise ayağında 0.5 cm kısalık olacak şekilde yaralandığı ve 27 yaşında olduğu, kazanın davalının tam kusurlu hareketi ile gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı ... için takdir olunan manevi tazminatın çok az, ... için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.