Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2015/7434 · K. 2015/22373

2. Hukuk Dairesi         2015/7434 E.  ,  2015/22373 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet, müşterek çocukla arasında kurulan kişisel ilişki, yoksulluk nafakası ve 21/01/2015 tarihli tashih kararı yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kısa karar ve gerekçeli karar arasındaki çelişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 22/10/2014 tarihinde tefhim edilen kısa kararla asıl davanın reddine, kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın ve müşterek çocuk lehine nafakaya ve kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiştir. Karar taraflarca temyiz edildikten sonra mahkemece temyiz dilekçeleri re'sen ele alınarak 21/01/2015 tarihinde duruşma açılmak suretiyle gerekçeli kararda tazminatlara hükmedilmediği gerekçesiyle tashih kararı verilerek kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Mahkeme ilk karar ile dosyadan el çekmiştir. Temyiz üzerine yeniden hüküm kurması isabetsiz olduğundan 21/01/2015 tarihli tashih kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir. 2-İşin esasının incelenmesine gelince; Kısa kararda davalı-davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verildiği halde, gerekçeli kararda tazminatlara hükmolunmaması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 21/01/2015 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, temyize konu asıl hükmün ise yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.