Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2015/7604 · K. 2015/25470

15. Ceza Dairesi         2015/7604 E.  ,  2015/25470 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda; sanığın, kavga ettiği bir şahısla tartışmasına müdahale eden ve bu nedenle hakkında işlem yapmak isteyen müşteki polis memurlarına “ananızı avradınızı sinkaf ederim” dediği anlaşılmakla, eyleminin kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak; 5237 sayılı TCK'nın 61/6. maddesi gereğince cezaların gün, ay ve sene olarak hesap edileceği hükmü gözetilmeden, TCK’nın 125/3-a ve 125/4. maddelerine göre takdir ve tayin edilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 43. maddesi ile 3/4 oranında artırılması sonunda 1 yıl 12 ay 15 gün yerine, 2 yıl 15 gün olarak hapis cezasına hükmolunması suretiyle 5 gün fazla hapis cezasına hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, TCK’nın 43.maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki "2 yıl 15 gün" ibaresi çıkartılarak yerine, "1 yıl 12 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.