Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/7618 · K. 2017/7573

10. Hukuk Dairesi         2015/7618 E.  ,  2017/7573 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, Kurumca re'sen tahakkuk ettirilen sosyal güvenlik destek prim borcunun bulunmadığının tespiti ve 2013/ 6. 7. ve 8. aylara ilişkin ödediği 1.513,75 TL'nin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiş, davalı Kurumun temyizinden sonra ise, davacı vekili davadan feragat dilekçesi verilmesi üzerine, mahkemece, feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu kez davalı kurum tarafından ek kararın temyizi ile dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmiştir. Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı vekili, karardan sonra vediği 18.02.2015 dilekçesi ile yapılandırma hükümlerinden faydalanmak üzere davadan feragat ettiğini belirtmiştir. Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir. Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür. Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez. Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda(feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.Karar vermekle işten el çeken mahkeme ek karar ile feragat hususunda bir karar veremez. Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkemenin 23.02.2015 tarihli ek kararının ve esasa ilişkin vermiş olduğu 21.10.2014 tarihli kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir. O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.