Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/768 · K. 2016/7235

7. Hukuk Dairesi         2015/768 E.  ,  2016/7235 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, çalışma sahalarının arazi olması nedeniyle davalı işyerinde kış döneminde çalışma olmadığını ve sahada çalışanların kışın işe gitmediğini, kendisinin de bu nedenle işe gitmediğini ancak kış döneminde işe gelmemesi nedeniyle davalının iş akdini haklı neden olmadan ve işçilik alacakları ödenmeden feshettiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ilişkin ihtilaf bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar. Somut olayda, davacının da açıkça kabulünde olduğu üzere davacının her yıl özellikle Ocak-Şubat-Mart aylarında çalışmadığı, buna rağmen aylık ücretlerinin ödendiği sabittir. Bu durumda olan bir işçinin bu çalışmadığı ve ücretini aldığı dönem için yıllık izinlerini kullandığı kabul edilerek yıllık izin alacağı ücretinin reddine karar vermek gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.