Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2015/7819 · K. 2018/3494

2. Ceza Dairesi         2015/7819 E.  ,  2018/3494 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Müştekiler ile aynı koğuşta kalan suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'ın ranzasının altında bulunan valizinden cep telefonu, para ve giysi, müşteki Nevzat'ın yastığının altında bulunan cüzdanından para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, 06/03/2013 tarihli iddianamedeki anlatıma göre, her iki müştekiye karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasının istenmiş olmasına rağmen tek bir sevk maddesi yazılmış olması karşısında; ek savunma verilmek suretiyle her iki müştekiye karşı eyleminden dolayı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Dosya kapsamına göre müştekilerin mesaisinin saat 22.00'de başladığının, hırsızlığın saat 23.30-24.00 sıralarında verilen molada fark edildiğinin, hasta olması nedeniyle işe katılmayıp odada bulunan suça sürüklenen çocuğun ise eşyaların çalındığının anlaşıldığı saatte iş yerinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, müştekiler ve sanıktan işe geliş saatleri, müştekilerden çalınan eşyalarını odaya bırakış saatleri ayrı ayrı sorularak suçun işlenme saatinin tespit edilerek sonucuna göre TCK'nın 143. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'na ait 30 TL'yi çalması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi, 4-Müşteki ...'nın soruşturma aşamasında "toplam zararının 400 TL olduğunu, sanığın kendisine 200 TL para verdiğini, kalan kısmını vermediğini", kovuşturma aşamasında ise "suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması hususunu Mahkemenin takdirine bıraktığını" söylediğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.