Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2015/8191 · K. 2018/4786

6. Ceza Dairesi         2015/8191 E.  ,  2018/4786 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın hazırlık aşamasında, sanığın elini cebine atarak 2 adet cep telefonunu ve parasını çıkardığını, daha sonra 2 adet cep telefonunu geri vererek 200 TL'sini aldığını, mahkeme aşamasında ise sanığın elini cebine soktuğunu, kendisinin direndiğini ve Ufuk ne yapıyorsun dediğini, sanığında elini diğer cebine sokarak 200 TL parasını aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurun aşamalardaki beyanları arasındaki açık aykırılık giderilip, sanık tarafından cep telefonlarının alınıp alınmadığı, alındıktan sonra iade edilip edilmediği hususu duraksamasız olarak saptandıktan sonra cep telefonlarının alınıp iade edilmesi durumunda katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanığın 13/01/2015 tarihli oturumda zararı gidermeye hazır olduğunu bildirdiği, 19/01/2015 tarihli oturumda ise parayı pazartesi günü ayarlayabileceğini, aslında parayı ayarladığını ancak babasının hastalığı nedeniyle harcamak zorunda kaldığını bu nedenle zararı henüz gidermediğini belirttiği halde, sanığa makul bir süre verilip, 5237 sayılı 168. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif “veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması, 4-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.