Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/8279 · K. 2018/2222

17. Hukuk Dairesi         2015/8279 E.  ,  2018/2222 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R- Davacı vekili, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın 07/08/2008 tarihinde yaya küçük ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek,... için 30.000,00 TL., baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılar sürücü ve işletenden, ... için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 22.09.2014 tarihli dilekçe ile talebini 3.783,33 TL. olarak ıslah etmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; maddi tazminat davasının kabulü ile; 3.783,33 TL'nin davalılardan tahsiline, 3.783,33 TL'nin 1.000,00 TL'lik kısmına olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, (davalı ... şirketinin sigorta limiti ile ve 1.000,00 TL'lik kısımdan dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle sorumlu olması kaydıyla), manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile; Küçük ... için 3.000,00 TL, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/08/2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'den tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir. Temyize konu davalılar aleyhine hükmedilen davacılar anne ... ve baba ... için 2.000,00'er TL manevi tazminata ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalılar manevi tazminat tutarları kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar ... ve ... vekilinin davacılar anne - baba yönünden manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin, davacılar ... ve ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 545,60 TL onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 12.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.