Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2015/8722 · K. 2015/6589

19. Ceza Dairesi         2015/8722 E.  ,  2015/6589 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 11 - 2011/230444 MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 12/04/2011 NUMARASI : 2010/1358 (E) ve 2011/416 (K) SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan vekilinin temyizinin sadece sanık G.. K.. hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 1- Sanık G.. K.. hakkında verilen beraat kararına yönelik incelemede; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Sanık A.. A.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik incelemeye gelince; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; a- Ceza muhakemesinin amacının hiçbir kuşkuya yol açmayacak şekilde maddi gerçeği ortaya çıkarmak olması karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2006-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin kabul edildiği olayda; sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapıldığı ve vergi tekniği raporlarının getirildiği görülmekle, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine sadece 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait faturaların konulduğu diğer takvim yıllarına ait faturaların ise konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi, b- Kabule göre de ; Sanık hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı, her takvim yılının ayrı ayrı zincirleme şekilde sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemlerin tek suç kabulüyle eksik ceza tayini, Kanuna aykırı ve sanık A.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.