Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/8809 · K. 2016/6086

23. Ceza Dairesi         2015/8809 E.  ,  2016/6086 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında TCK’nın 157/1, 51, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 2.400 TL adli para cezası erteleme, 1 yıl denetim süresi. Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Katılan vekilinin, 21.06.2012 tarihli oturumda sanık hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, daha önce verilen katılma kararının hükümsüz kaldığı ve şikayetten vazgeçmeden geri dönme imkanı bulunmaması nedeniyle sanık hakkındaki vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Sanığın, ev satın almak isteyen katılana başkasına ait tapulu bir taşınmazı satmayı vaat ederek kaparo adı altında katılandan 20.000 TL para aldığı, daha sonra taşınmazın başkasına satıldığı, bu şekilde katılandan haksız para alan sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, Sanığın, eşi adına kayıtlı olduğu anlaşılan tapulu taşınmazı katılana satmayı teklif ederek 04.02.2011 ve 07.02.2011 tarihlerinde banka aracılığı ile toplam 20.000 TL para aldığı, katılanın hakkında beraat kararı verilen ve taşınmazın satımına aracı olan diğer sanığa evin devri için bir çok kez girişimde bulunması konusunda ısrarcı olmasına rağmen kaporanın ödenmesinden 16 gün sonra taşınmazın eşi tarafından 23.12.2011 tarihinde Berat Özyılmaz’a satıldığının tapu kayıtlarından anlaşılması ve sanığın kaporayı iade etmemesi karşısında suçun unsurlarının oluştuğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün” ve “2.400 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi