Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/8974 · K. 2017/3674

9. Hukuk Dairesi         2015/8974 E.  ,  2017/3674 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye, prim ve kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacı işçinin davalı işyerinde 2008 yılı Nisan ayında teknisyen (tekniker) olarak işe başladığını, aylık maaşının ortalama 3.303,14 TL olduğunu, davalı şirketin davacıya her ay ödenmesi gereken fazla mesai ücretinin ve hak ettiği maaşının tamamının 26.04.2008 tarihinden itibaren ödenmediğini, bunun üzerine davacı işçinin Beykoz 2. Noterliği'nin 06.03.2012 tarih ve 10677 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işçilik haklarının tarafına ödenmesini ihtaren davalı şirkete bildirdiğini, davalının bu dilekçeye cevap vermediğini ve davacının da iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, ikramiye, prim ve kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının 21.04.2008 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile davalı işyerinde servis teknikeri olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 19.03.2013 tarihinde davacı tarafça sona erdirildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı istemlerinin zamanaşımına uğradığını, fazla mesai çalışması yaptığı kabul edilse dahi Yargıtay yerleşik içtihatları gereği fazla çalışma ücretlerinden belirli bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin fesih nedeni olarak işçilik ücretlerinin sözleşmeye ve kanun hükümlerine uygun bir şekilde ödenmediği gerekçesine dayandığını ancak davacı tarafa ait işyeri şahsi dosyası tetkikinden de anlaşılacağı üzere davacı yanın hak ettiği tüm ücretlerin eksiksiz ve zamanında banka aracılığı ile kendisine ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, ikramiye alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı, yıllık izin, prim ve kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine hükmedilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık giydirilmiş ücret 1.779,00 TL brüt kabul edilmiş olup, karar gerekçesinde davacının aylık ortalama ücretinin ikramiyelerle birlikte brüt 3.303,14 TL olduğunun açıklanması hatalıdır. 3-Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Somut uyuşmazlıkta, bazı ayların bordrolarında fazla mesai tahakkuku olduğu görülmektedir. Bu nedenle banka kayıtları celbedilerek, bordrolardaki tutarların banka kayıtları ile uyumlu olup olmadığı değerlendirildikten sonra, fazla çalışma tahakkuk ettirilip ödeme yapılan ayların dışlanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir. 4-Davacı işçi dava dilekçesinde ikramiyelerinin tam olarak ödenmediğini ileri sürerek alacak isteminde bulunmuştur. Taraf tanık anlatımlarından işyerinde 3 ayda bir olmak üzere yılda 4 kez toplam 4 maaş ikramiye verildiği anlaşılmakta olup, hesabın bu kabule göre yapılması isabetli ise de, davacı işçinin dava dilekçesinde ikramiyelerinin tam olarak ödenmediği şeklindeki beyanı işçiye sorulup açıklattırılarak hangi yıl ve hangi ay ikramiyelerinin ödenmediği tespit edilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir. 5-Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.