Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/9244 · K. 2015/11455

17. Hukuk Dairesi         2015/9244 E.  ,  2015/11455 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalının maliki olduğu, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın kazaya karıştığını, kazada hasar gören karşı araç için müvekkili tarafından poliçe limiti dahilinde 8.690,65 TL ödeme yapıldığını, aynı zamanda aracın sürücüsü olan davalının kaza anında 0.45 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, ZMSS Genel Şartları'nın 4/c maddesi gereğince müvekkilinin sigortalısından ödediği bedeli rücu hakkının bulunduğunu belirterek 8.690,65 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin kazada kasıtlı veya ağır kusurlu olmadığını, kazanın alkolün etkisiyle meydana gelmediğini ve müvekkilinin aracını güvenle sürme yeteneğini kaybetmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, zorunlu trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi kurulu raporunda, kazanın meydana gelmesinde davalının %25, dava dışı karşı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Oysa, bozma öncesi alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda, davalının %100 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, soruşturma dosyası veya dava açılmış ise ceza dosyası getirtilerek, İTÜ ve Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan (içerisinde bir de nöroloğun bulunduğu) kusur dağılımına ilişkin, çelişkinin giderilmesi yönünden ve davalının tam kusurlu olduğu kanaatine varılması halinde kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin tespiti yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.