Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/9430 · K. 2016/4945

17. Ceza Dairesi         2015/9430 E.  ,  2016/4945 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya kapsamından 15.12.2006 günlü celsede sanığın savunmasını yapan Av. .. yerine, mahkemece 08.02.2007 günlü karar duruşmasında ... Baro Temsilciliği'nce görevlendirilen Av. ...'in sanığa müdafii olarak atandığı, kararın bu müdafiin yüzüne karşı verildiği, gıyabında atanan müdafiiden haberi olmayan sanığın Av. ....'na vekalet vererek temyiz dilekçesini sunduğu gün olan 12.06.2007 tarihinin, kararı öğrenme tarihi olarak kabul edilip mahkemenin 14.06.2007 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; İlk aşamalarda her iki sanıkça reddedilen atılı suçu mahkeme aşamasında kabul eden sanık ...'in beyanlarından, olayın oluş biçiminden ve tüm dosya kapsamından; sanıkların müştekiye ait internet cafeden playstation makinesini dikkat çekmeden çıkarabilmek için birlikte hareket etmek zorunda oldukları, diğer bir deyişle yalnızca sanık ...'in playstation makinesini dikkat çekmeden dışarı çıkarmasının mümkün olmamasının yanı sıra bu makinenin satımı esnasında da birlikte hareket ettikleri dikkate alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu birlikte işlemek iradesine sahip oldukları anlaşıldığından bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesiyle uygulama yapılması sırasında indirim oranının 1/6 yerine sehven 1/2 yazılması ise sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 15,50 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi ile, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine ''yargılama gideri olarak hesaplanan 15.50 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine ''cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.